سخت ترین انتخاب زندگی ام لحظه ایست

که نمیدانم میان دلتنگی و غرور به کدام تن دهم

دیواری ساخته ام از جنس غرور

با بافته هایی از باور هایم

تا در مواقع تنهایی به آن تکیه کنم

اگر شکستن قلب و غرور

صدا داشت

عاشقان سکوت قلب را ویران می کردند

غرور من امپراطوریست که به پاى هیچکس

سقوط نخواهد کرد

رفت و پشت سرشو هم نگا نکرد نفهمید که

شکستن غرور یک مرد

یعنی تولد یک ابلیس

کوه های غرورم از گناه رفتنت آب شده

تا قبل از سیل برگرد

سیل که بیاید همه را با خود می برد

حتی خاطراتت را

کویر ترحم را دوست ندارد

ولی به غرور شکسته آسمان

احترام میگذارد

همه بعض من تقدیم غرور نازنینت باد

غروری که لذت دریا را بر چشمانت حرام کرد

عاشق زنی شده ام

که بوی مردانگی اش

غرور مردانه ام را

دیوانه میکند

خیلی زودتر از آنچه که فکرش را بکنی پژمرده میشوی

زندگی ارزش غرور ندارد رفیق

اشتباه نگیر

وقتی مقصری و معذرت خواهی نمیکنی

اسمش غرور

نیست عقده اس

خیلی باید بی معرفت باشی که

نفهمی پشت جمله

” تنهام نذار من بی تو نمیتونم “

چه غروری شکسته شده ؛

به خاطر دوست داشتنت . . .

از آدمای مغرور بدت نیاد

اونا یه زمانی

بد جور خرد شدن . . .

تو هوایی که برای یک نفس

خودمو از تو جدا نمیکنم

تو برای من خود غرورمی

من غرورمو رها نمیکنم

کاش آدم ها بدانند

محبت کردن از غرور نمی کاهد

شخصیت می سازد . . .

فصل مشترک من و تو

عشقی است

که به پای غرور

قربانی می شود . . .

دخترک رفت ولی زیر لب این را می گفت

او یقینا پی معشوق خودش می آید

پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود

مطمئنا که پشیمان شده برمی گردد

عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز . . .

ما بدهکاریم به یکدیگر

و به تمام دوستت دارم های ناگفته ای که

پشت دیوار غرورمان ماند

و آنها را بلعیدیم

تا نشان دهیم که منطقی هستیم . . .

سلام مرا به غرورت برسان !

و به او بگو

بهای قامت بلندش

تنهاییست . . .

محکم تر از آنم که برای تنها نبودنم

آنچه را که اسمش را غرور گذاشته ام

برایت به زمین بکوبم

احساس من قیمتی داشت

که تو برای پرداخت آن فقیر بودی

کاش می فهمیدی که

تــــــــــو از دید من زیبا بودی

دیگران حتی نگاهت هم نمی کردند

و تـــــــــو چه اشتباهی

مغرور شدی . . .

تاریخ را بخوان

کم نبوده اند ظالمان

یا راه را بسته اند

یا آب را

و تو سنگدل تر از همه

چشم هایت را بر من می بندی

باید مغرور بود و دور از دسترس

باید مبهم بود و سرسنگین

خاکی که باشی آسفالتت میکنند

و از رویت رد میشوند . . .