نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم

                                                  در این سراب فنا چشمه ی حیات منم

                          وگر به خشم زدی صد هزار سال زمن

                                                     به عاقبت به من آئی که منتهات منم

                          نگفتمت که به نقش جهان مشو راضی

                                                      که نقش بند سرا پرده ی رضات منم

                          نگفتمت که منم بحر وتو یکی ماهی

                                                     مرو به خشک که دریای باصفات منم

                          نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مرو

                                                             بیا که قوت پرواز وپر وپایت منم

                          نگفتمت که تو را ره زنند وسرد کنند

                                                         که آتش وتنش وگرمی هوات منم

                          نگفتمت که صفتهای زشت در تو نهند

                                              که گم کنی که سر چشمه ی صفات منم

                          نگفتمت که مگو  کار بنده  از چه جهت

                                                             نظام گیرد خلاق بی جهات منم

                          اگر چراغ دلی دانک راه خانه کجاست

                                                         وگر خدا صفتی دانک کد  خدات منم

برچسب‌ها: شعر عاشقانه, شعر برای یادگاری, شعر های زیبای عاشقانه, بهترین شعر های عاشقانه