حواسم نبود ، که پیشم نماندی
حواست نبود ، که آمدم . . .
حواست نبود ، که ماندم . . .
حواسم نبود ، که با من نیامدی . . .
حواسمان نیست که داریم تبدیل به خاطره میشویم . . .

.

.

.

دست خالی‌ که نمی‌شود به پیشواز خاطره رفت !
من هم وقتی‌ چمدانم پر از گریه شد راه می‌‌افتم . . .

.

.

.

میمانم در کنار خاطراتت ، با سکوتی مه آلود در شبی آرام ، در برکه ای خاموش . . .
هنوز هم صدای جیر جیر با رقص ستاره ها مرا به خواب میبرند . . .
راستی سقف روئیایت چه رنگیست ؟

.

.

…

من اینجــا

کنـار ِ این همه زیبایی

و تو، تنهایی؛

دلم برای تنهایی ِ تو می سوزد

و خود آشفته ام از این خوشگذرانی؛

با من باش با من بیا

و بمان که من بدون تو،

به روزگار تلـــخ…

ســـرد…

اندوهــبار

فقط نگــاه می کنم .

.

.

.

مرا که هیچ مقصدی به نامم ..

و هیچ چشمی در انتظارم نیست را ! ..

ببخشید !

که با بودنم ترافیک کرده ام!!

.

.

.

بعد از مُردنم سرم را جدا کنید

بگذارید روی شانه ام .

شانه ای که سر می خواست

سری که شانه می خواست

هر دو را برسانید به آرزوشان…

.

.

…

روز اولی که من دانشجو شدم و به دانشگاه رفتم شماره ی کلاس را از روی برد دیدم و به سمت کلاس رفتم، توی کلاس هیچ کس نبود، فقط یک پسر نشسته بود. وقتی پرسیدم «کلاس ادبیات اینجاست؟» خندید و گفت:بله، اما تشکیل نمی شه و دوباره در مقابل تعجبم گفت که یکی دو هفته ی اول که کلاس ها تشکیل نمی شود و خندید.

با اینکه از خندیدنش لجم گرفت، اما فکر کنم او از من خوشش آمده باشد؛ چون پرسید که ترم یکی هستید یا نه. گمانم می خواست سر صحبت را باز کند و بیاید خواستگاری؛ اما شرط اول من برای ازدواج این است که شوهرم زیاد نخندد!

.

.

…

بهلول آنچه پول از مخارجش زیاد مى آمد در گوشه ى خرابه اى زیر خاک پنهان مى کرد زمانى مقدار پولهایش به سیصد درهم رسید، یک روز ده درهم زیاد داشت به طرف همان خرابه رفت تا آن پول را نیز ضمیمه سیصد درهم کند.

مرد کاسبى در همسایگى آن خرابه از جریان آگاه شد، همینکه بهلول کار خود را کرد و از خرابه دور شد آن مرد وارد شده پولهاى او را از زیر خاک بیرون آورد. مرتبه دیگر که بهلول مى خواست سرکشى از پولهاى خود بکند وقتیکه خاک را کنار کرد اثرى از آن ندید.

.

.

…

زندگی ، چیزی جز مبارزه میان عاطفه و عقل نیست . . .

.

.

.

راز پیشرفت در آغاز کردن است . راز آغاز کردن در آن است که وظایف سخت و پیچیده ی خود را به وظایف کوچکی که قابل مدیریت کردن باشند ، بشکنید و سپس از نخستین آنها آغاز کنید . . .

.

.

.

برای بهترین ایده منتظر نمان ، ایده بهتر را انجام بده ، بهترین نیز به دنبال آن خواهد آمد . . .

.

.

…